Ormanlar Kralı
Haftabaşında radyoda Disney’in Broadway’deki yeni Tarzan prodüksiyonu üzerine bir program dinledim. Ormanlar kralı benim büyüdüğüm yıllarda pek tutuluyordu. Çocukken onun sürekli kanlı cinayetleri haykıran, tehlikedeki yavuklusunun kurtuluşuna doğru koca bir asmadan zarif bir kavisle sallanırken çıkardığı o doğaüstü sesi taklit etmek için neredeyse bademciklerimi söktüğümü hatırlıyorum. Peki o günden bu yana ne öğrendik? Filmlerde Tarzan’ı oynayan şu Buster Crabbe ve Johnny Weismuller’in o sesi asla çıkarmadığını.
Bu aslında üç kişinin, bir bariton, bir tenor ve Arkansas’tan bir domuz taklitçisinin, hepsi de avazları çıktığı kadar bağırırken yapılmış bir ses kaydı idi. Bu dünya inananlara merhamet etmiyor.1
Bill Moyers
Neyzen Tevfik Arkadaşlarıyla Sinemada Tarzan Filmini İzler…
Perdede ‘Son’ yazısı görülüp de ışıklar yanınca yazıklanır.
– Hay Allah…
– Beğenmedin mi Hoca?
– Beğendim beğenmesine de, onlarda da böyle olmasına şaştım.
– Eee, sinema bu. Her yerde aynı.
– Ben filmin sonunu söylüyorum. Delikanlı kızı kurtardı, sonra da becerdi. Ben bu işler yalnız bizde böyle olur sanıyordum.2
Der; Zeynep Damar
- Bill Moyers; “Pass The Bread” CommonDreams. Çev. Sona Ertekin. 22 Mayıs 2006.www.commondreams.org↩︎
- Alpay Kabacalı; Çeşitli Yönleriyle Neyzen Tevfik. İstanbul: Özgür Yayınları, 2003.