Olması hayal edilen yaşam biçimiyle, asalaklık arasındaki çizgi. Parasızlığın mutluluk hâli. Boş bir cebe rağmen güvenle evden çıkabilmek. Şu anda bizi zorlayan ve bazen gülümseten durumun, istenilen yaşam biçimindeki olağanlığı ve hatta gereksizliği. Şıngırdayan ve hışırdayan cisimlerden uzak, “Ben sana oyuncağımı vereyim, sen bana elbiseni ver”lerle geçen ömür. Ya da o ömre duyulan özlem. Her zaman, her yerde var olmaları mümkün olan ‘hepsi benim’ciler nedeniyle, yanlış taraflara çekilmeye çok müsait olan coşkusal paylaşım. Sonradan icat edilerek mavi-yeşil küremizi üzen paranın gereksizliğini ortaya koyan kavram.
Ece Ekşi
Esme Madra
Tuğçe Altuğ