Her zaman pek çok seçeneği olan insan, az seçeneği olandan daha iyidir, derim. İlk yıllardaki en büyük problemlerimden biri çok teknik bir şekilde çalmamdı. Çünkü çok kuvvetli bir okulda eğitimimi almıştım ve müzik benim için müthiş bir tutkuydu. 17-18 yaşındaysanız, sizi dinleyenlere neler yapabileceğinizi göstermek, bir nevi ustalığınızı kanıtlamak istersiniz. Bu normaldir. Benim, o günden bugüne, yani 12-15 yıl boyunca öğrendiğim en önemli şey tüm bildiklerimi, tecrübemi nasıl dengeli bir şekilde kullanacağım olmuştur.
Soğukkanlı bir şekilde, kendine güvenerek, zamanım olduğunu idrak ederek… Böyle yaparsanız, kendinizi de iyi hissedersiniz. Çünkü artık ‘bir şeyler kanıtlama’ endişesinden kurtulmuş, ‘bir şeyler verme’ aşamasına gelmişsinizdir. Sanırım geçtiğim esas evre bu olmuştur.
www.acikradyo.com.tr
Kübalı piyanist Gonzalo Rubalcaba ile söyleşiden.
7 Kasım 2002.